Featured Video Play Icon

*** (pociąg zwolnił mnie z obowiązków żywych) AKA „Kutno na smutno”

1.
pociąg zwolnił mnie z obowiązków żywych
biję czołem rytm o nieczystą szybę
swoim torem myśl za oknem jedynie
przepłynie

kolej rzeczy to hamująca siła
drogi drogi bóg właśnie stację zsyła
piskiem cuci rwie rozmyte nastroje
postojem

ref.
a mówiłaś wróć prosto jak po szynach
tani topos mnie tu tymczasem trzyma
żeby miało choć semafora ramię
przesłanie

2.
tu kolejarz drań smutno w zębach grzebie
a mój pociąg tak dziś się rwie do ciebie
gdy powstrzymać chce byle stacja Kutno
na smutno

różdżką dróżnik swą trąci kącik duszy
i zatętni ton setek ton gdy ruszę
i bez zgrzytów już do ciebie w wagonie
pogonię

Autor

Michał Kuźmiński

Michał Kuźmiński

dziennikarz, autor powieści kryminalnych (wraz z Małgorzatą Fugiel Kuźmińską) „Sekret Kroke” (2009), „Klątwa Konstantyna” (2011), „Śleboda” (2015) i „Pionek” (2016), autor tekstów piosenek i bloger